We hebben gewikt en gewogen of we nog zouden proberen een derde kindje te krijgen, het lot heeft voor ons beslist en de derde zwangerschap was een feit. Nog 1 keer zwanger, nog 1 keer een mini mensje om voor te zorgen, nog 1 keer borstvoeding. Nu moest het goed gaan.
Via internet kwam ik terecht in de wereld die borstvoeding heet, ik nam alle informatie tot me en was op de hoogte van alle do’s en dont’s. Tijdens het intake gesprek met de kraamverzorgster heb ik aangegeven dat ik enkel borstvoedingsvriendelijk adviezen wilde, ook als de borstvoeding even niet zo lekker zou gaan.
Op de uitgerekende datum ben ik bevallen van dochter Pien ze dronk gelijk goed aan de borst. Na wat opstart problemen verliep het voeden probleemloos. Na de hele geschiedenis van Madelief bleef ik toch erg onzeker over de borstvoeding. Groeide ze wel genoeg?
Na enkele weken werd Pien onrustig, huilde veel en was overprikkeld. Ze viel alleen op de arm is slaap en werd bij ieder geluidje wakker. Eerder had ik goede ervaringen opgedaan met inbakeren toch durfde ik het deze keer niet aan stel dat ik een hongersignaal zou missen….
De borstvoedingswereld waarin ik me begaf maakte me onzeker, aangeleerde hulpeloosheid, stress, onveilige hechting waren woorden die door mijn hoofd bleven spoken. Inbakeren is not done had ik gelezen.
Op een avond besloot ik dat het niet meer zo door kon gaan. Pien was zo moe en overprikkelt dat ze slechter begon te drinken. Ik heb haar ingebakerd en na even tegensputteren viel ze in een diepe slaap. Ik leerde mijn dochter beter kennen en haar signalen beter te herkennen. Zodra ik haar hoorde smakken haalde ik haar uit bed om te voeden, knuffelen en spelen. Zodra haar knuistjes de lucht in gingen was het tijd om terug naar bed te gaan.
Ik leerde ook haar ik-val-bijna-in-slaap-huiltje onderscheiden van het ik-ben-overstuur-gehuil. Bij de eerste liet ik haar liggen en bij de tweede ging ik haar direct troosten.
Zoals iedere moeder wil ik het graag goed doen, daarom durf ik weer te kijken naar de behoefte van mijn dochter. Op dit moment zijn dat: borstvoeding op verzoek, dichtbij mama slapen ingebakerd in de co-sleeper. Een mooi ritme van rust en voorspelbaarheid. Op dagen dat ze dicht bij me wil zijn gaat ze in de draagdoek en op andere momenten valt ze zelfstandig in slaap in haar eigen bedje.
Yes there were times I’m sure you knew
When I bit off more than I could chew
But through it all when there was doubt
I ate it up and spit it out, I faced it all
And I stood tall and did it my way.
Song ‘My way’ door componist Jacques Revaux, o.a. gezongen door Frank Sinatra
Meer informatie:
Voorkómen van onnodige onrust
Bed-sharing, co-sleeping en rooming-in

Pingback: Rhythm & blues baby - Ecomama