Wat is inbakeren?
Inbakeren is het van schouders tot en met voeten inwikkelen van een kind in doeken om zijn eigen bewegingen te beperken zodat hij zich gemakkelijker kan overgeven aan de slaap.
Vroeger
Inbakeren is een oeroude traditie die tot het einde van de achttiende eeuw
in Nederland werd toegepast. Het kind werd in een grote linnen doek gepakt
dat zijn hoofd en hele lichaam bedekte. Daarna met wikkelbanden, een soort
zwachtels van verschillende breedte omwonden. De techniek van het wikkelen
was afhankelijk van de tijd, de gewoontes, de mode en de stand. Het basisprincipe
bleef wel altijd hetzelfde. De handeling van het inwikkelen werd alleen toevertrouwd
aan daarin bekwame vrouwen.
Vroeger werd gedacht dat het goed was om kinderen in te bakeren
om de bij de geboorte opgelopen kneuzingen te laten genezen, navelbreuk te
voorkomen en te zorgen dat het kind later een rechte rug, rechte benen en
stevige schouders zou krijgen.
Ook kon het kind op die manier niet in zijn
oogjes krabben en was het beschermd tegen schokken en stoten.
Op
het hoofd kreeg het kind een driehoekig mutsje, een ‘vaderliefje’.
Dit mutsje werd stevig vastgemaakt om de kwetsbare fontanel te bedekken,
flaporen te voorkomen en te zorgen voor vlakke slapen.
Tot drie maanden werd
het kind zo ingepakt, daarna werden de armen vrijgelaten en werden alleen
het lichaam en de benen nog omwikkeld.
Na een half jaar was het kind vrij
van wikkels.
Aan het eind van de achttiende eeuw kwam men er achter dat het op deze manier
inbakeren van een kind de groei belemmerde en raakte het steeds meer in onbruik.
Foto van Apache moeder met baby, gemaakt door J.A. Boston in 1893.
Deze en andere foto's maken deel uit van een verzameling over de geschiedenis van de Verenigde Staten van Amerika.
Meer informatie: AZUSA Publishing
Nu
Ongeveer 10 jaar geleden werd het inbakeren in Nederland herontdekt omdat
baby’s steeds onregelmatiger gingen drinken en slapen. Er zijn veel verschillen
tussen het inbakeren van toen en nu. De huidige techniek van het inbakeren,
mits volgens de richtlijnen uitgevoerd, is niet meer belastend voor de groei
en de heupontwikkeling. Er is voldoende informatie beschikbaar om warmtestuwing
en buikligging tegen te gaan. Het hoofdje van de baby wordt niet meer ingebakerd.
Het huidige inbakeren wordt tijdelijk toegepast bij kinderen die moeizaam slapen.
Tijdens de inbakerperiode komen rust en regelmaat langzamerhand in plaats voor
de doeken. Deze begrippen maken de doeken na enkele maanden overbodig zodat
het inbakeren weer afgebouwd kan worden.