Vermoeidheid hoort bij het hebben van een baby, oververmoeidheid heeft aandacht nodig

Hoe moe kun je zijn?

Vandaag twitterde een moeder:
Al een half uur naar de tv kijken en net pas beseffen dat het geluid uit staat… zo moe ben ik dus ;-)

De knipoog achter haar tweet maakte duidelijk hoe zij haar moeheid op dat moment ervaarde. Er luchtig mee omgaan kan een manier zijn om de dag door te komen en om je moeheid te laten voor wat het is.

Luchtig mee omgaan lukt niet iedereen en altijd. Er zijn veel soorten, oorzaken en gevolgen van vermoeidheid. Het kan zorgen voor concentratieproblemen, futloosheid, huilbuien en ‘watten’ of chaos in je hoofd. Voel je je een zombie? Functioneer je op de automatische piloot? Kun je niet meer goed uit je woorden komen? Slaap je wel maar voel je je niet uitgerust als je opstaat?

Voor veel mensen is óververmoeidheid een ander soort moeheid dan ze ooit eerder hebben gevoeld. Mensen die geen kinderen hebben, kun je nauwelijks uitleggen hoe moe je je na de komst van een baby kunt voelen. Ik kan met weemoed terugdenken aan de babytijd van mijn kinderen, maar die heel intense moeheid is iets wat ik absoluut niet mis.

Vermoeidheid hoort bij het hebben van kleine kinderen, echter: de grens tussen vermoeidheid en oververmoeidheid is dun. Die overgang gaat geleidelijk, je grenzen worden langzaam opgerekt. Wanneer grijp je in? Bij oververmoeidheid is het belangrijk om op tijd een pas op de plaats te maken, bij te sturen of aan de bel te trekken. Het kan namelijk serieuze, soms onherstelbare gevolgen hebben.

Oververmoeidheid kan een bom zijn onder je relatie.

Oververmoeidheid kan een depressie uitlokken.

Oververmoeidheid verandert je waarneming en gedrag.

Onderschat het niet.

Als je de vermoeiende periode ongeschonden doorkomt, kun je later waarschijnlijk lachen om hoe je er aan toe was en wat je deed. Zo reed ik ooit weg bij een tankstation zonder te betalen (gelukkig kwam ik er zelf direct achter) maar ook ernstiger: ik hoorde mijn baby huilen terwijl hij lag te slapen.

 

Lees meer

Verwachtingen en realiteit

Wat is sterker dan een vrouw?
 

Sylvie Zuidam (1970) deed de hbo-opleiding verpleegkunde en werkte in diverse velden van de gezondheidszorg. Zij werd in 1994 voor het eerst moeder en kreeg uiteindelijk vijf kinderen. Sylvie ontdekte inbakeren in oktober 1999 toen haar derde kind een oververmoeide en overprikkelde baby was geworden. Zij las het boekje ‘In doeken gewikkeld’ (nu: Inbakeren brengt rust) en besloot haar baby in te bakeren. Vanaf die tijd werd alles anders! De baby kon eindelijk slapen, papa en mama konden weer slapen en ook de andere kinderen kregen hun ouders weer ‘terug’. Naast inbakeren heeft Sylvie ook een warm hart voor borstvoeding. In 2001 startte Sylvie de site inbakeren.nl en tien jaar later ging zij ook bloggen. Over lichaamstaal van baby’s en over huilen, voeden en slapen. Aangemoedigd door de positieve reacties van ouders op haar blogs en schrijfstijl, schreef zij in 2015 het boek Slapen als een baby.

2 Reacties

  • Sylvie Zuidam

    Beste Yous, je bent niet de enige moeder die over haar grenzen gaat en dat niet door heeft. Goed dat je vandaag naar de huisarts gaat. Pas goed op jezelf, vraag hulp, je kind heeft jou nodig! Sterkte, groet, Sylvie

  • Yous

    Ik ben iets te moe om een lang verhaal te typen… ik wil alleen zeggen dat ik zelf die dunne lijn tussen vermoeidheid en oververmoeidheid heb gemist. Ik zag het gewoon niet. Tot ik wakker werd en wazig zag met 1 oog. Ik zie nu al 3 dagen wazig, sla weinig informatie op, ben ontzettend moe, ben duizelig.. heb hoofdpijn… en dan moet ik nog afstuderen binnen 2 maanden, werken…. en oh ja.. mijn 6 maanden oude dochter verzorgen en vermaken.

    Ik heb niet eens zin om mijn verhaal uit te typen. Het lijkt wel of ik mezelf op de automatische piloot heb gezet…. Ik ga morgen naar de huisarts.. jullie horen nog wel van me…